e en canto ós impostos que se pagan para darlle atención a estas persoas, pois máis alá da risga (uns 300 euros) que paga a xunta con cartos estatais ou algunha pensión de inalidez (rara vez máis de 400 nos casos extraordinarios) , pois non hai moito máis que a “caridade” de institucións máis ou menos subvencionadas, pero que non pasa dunha sopa e unha misa.

a opción de vigo, por desgracia, era pioneira, pero vai quedar nun bo soño que agora, coas intencións de austeridade do novo goberno non creo que vaian adiante.

pd: Tomás, sinto que este tema te tocara de preto. non é doado nin como idea, moito menos vivilo. Unha aperta.

Persoalmente o que máis reclamo é que non me tomen o pelo, o edificio pertence a Xunta e como comentáchedes xa estaba previsto a dicalo a un centro de inclusión social, as obras xa están feitas, so falta abrilo.

Saúdos… e boas noites.

Un saúdo.

Tal como o contas, non deixas marxe de manobra, estou de acordo contigo que o máis importante é que formen a persoal que saiban facelo-lo seu traballo de xeito profesional, sobre todo no tocante á parte psicolóxica.

Tamén estou de acordo que, sen ser profesional neste tema, parece máis lóxico pensar que ten menos custo a reforma do edificio para destinalo a albergue municipal que para outros usos, xa comentei isto anteriormente.

Por último, ¿tes algo contra os drogodependentes? Creo que deberías ter máis sensibilidade neste punto.

Un saúdo

Quizás por mi trabajo, es una buena excusa, no estoy muy centrado en los problemas del día a día de la ciudad y, salvando el tema de las obras, me pierdo con tanto dato. Por ello una aclaración… ¿No se supone que el sistema social, sufragado por todos, destina una parte para bienestar social? ¿No se supone que alguien es el responsable de esa partida? ¿No se supone que alguien debería exigirle cuentas?

Saludos,